Murchison Falls

Vanaf Mbale was het negen uur rijden naar Murchison Falls, van de grens met Kenia naar de grens met Congo. Het was een lange busreis, maar goed te doen. Tot aan de lunch waren het goede wegen, daarna werden de wegen wat minder. Maar er was genoeg te zien onderweg. De vele dorpjes, scholen, kleurrijke kleren, chaos, markten en nog veel meer. Uiteraard ook even de binnenkant van mijn ogen gezien. In de middag reden langs een national park waar we de kans hadden om dieren te zien. We zijn helaas niet verder gekomen dan bavianen. Vlak bij de overnachtingsplek kwamen we wel nog een olifant tegen. Prachtig en de eerste van de big five kan alweer afgestreept worden.

Eenmaal aan gekomen in het Safari park, kregen we instructies, o.a. over wat je moet doen als er in de morgen een olifant voor je tent staat. Is eens wat anders dan een uitleg over waar je de Spa kan vinden.

De dag erna hadden we eerst een introductie safari, oftewel de meest common dieren proberen te spotten, zodat je bij de echt Safari niet meer hoeft te stoppen voor elke antilope, wrattenzwijn en giraffe. Erg leuk en we kunnen ook nummer 2 van de big five afstrepen: de buffel.

Na de introductie safari was het tijd voor een bootsafari over de Nijl naar de bodem van de Murchison Falls. Nijlpaarden, krokodillen en ook eagles kunnen we onder andere afstrepen. Erg leuk natuurlijk, maar niet het hoogtepunt van de bootsafari, wat een uitzichten! Je kunt je ogen blijven uitkijken.

Tot slot van de dag hebben we nog een hike gemaakt aan de top van de Murchison Falls. Wat een ongelofelijk geweld veroorzaakt die hoeveelheid water. Indrukwekkend is nog te zwak uitgedrukt.

Na een prima diner was iedereen wel moe van zo’n lange dag en was het vroeg bedtijd. In de ochtend moesten we om 6.00u klaar staan om te vertrekken naar het National Park, alleen even een bakkie en daarna in de busjes. Een game drive van een paar uur, opzoek naar de katachtige, hyena’s en andere dieren die we nog niet gezien hadden. De hyena konden we al snel afstrepen en ook de eerste leeuwen waren een feit. De leeuwen waren aan het jagen, erg mooi om te zien. Te ver weg om foto’s van te maken, tenminste met mijn camera.

Even later weer leeuwin, een vrouwtje deze keer, met twee kleine welpjes. Ze ging haar welpjes verstoppen in de struikjes, ook dat waren weer prachtige beelden. We hebben sowieso veel wild gezien met kleintjes, olifanten, giraffes, antilopen, wrattenzwijnen en natuurlijk het ene kleintje nog schattiger dan de andere. Na nog een leeuwin in een boom te hebben gespot, was het tijd om te ontbijten. Alles was verzorgd en prima ontbijtje op een vlakte aan Lake Albert.

Daarna nog een poging voor het luipaard, maar niet gelukt. Het begon ook erg warm te worden, dus terug naar base camp en tijd voor siësta en lunch. Om vier uur terug de busjes in en weer een game drive opzoek naar dieren die we nog niet gezien hadden en natuurlijk het luipaard. Helaas weer niet gelukt, maar dat maakte het niet minder leuk, vele andere dieren gezien en sunset borrel aan Lake Albert, maakt ook veel goed. Prachtige zonsondergang, nijlpaarden op de achtergrond, drankje erbij en helemaal goed!

Nog een bonus op de terugweg: drie welpjes op weg! Mama nergens te zien, geen andere busjes (al viel dat sowieso al mee) en alle tijd. Wow wow wow! Toen waren we wel te laat om nog voor zeven uur het park uit te rijden en we werden dan ook aangehouden door een parkwachter. Na wat heen en weer gepraat, uiteindelijk toch boetevrij kunnen doorrijden.

Vandaag weer een reisdag, op naar Fort Portal en Kibale: op naar de Chimpansees!

(geschreven op ankeschrijer.waarbenjij.nu op 16 september 2022)